அண்ணா உருவாக்கிய அறிவுக்கொள்கை

அண்ணா உருவாக்கிய அறிவுக்கொள்கை

தமிழவன்

 

அண்ணா, இந்தியா என்ற கருத்துக்கு, பிராந்தியங்களின் சிந்தனை மூலம் வந்தவர். இந்தியா  என்ற 20 ஆம் நூற்றாண்டின் உருவாக்கம், தமிழ், கன்னடம், அஸ்ஸாமி, வங்காளி, மராட்டி போன்ற பரஸ்பரம் மாறுபட்ட மொழிகளின் பண்பாக்கங்களால் அமைவு பெற்றது. அதுவரை இல்லாத புதிய முறைச்சிந்தனையாகும் இது. அதாவது இந்தியா ஒரு சிந்தனையுமாகும். இது ஜவகர் லால் நேருவின் இந்தியாவைக் கண்டுபிடித்தல் (Discovery of India) என்ற நூலின் சிந்தனை யில் உள்ள ஒரு விஷயம் தான்.

 

அண்ணா, தமிழ்மொழி 2000 ஆண்டுகளாய் சேமித்து உருவாக்கிய அறிவைப்பயன்படுத்திய புத்திஜீவி, செயல்பாட்டாளர். இவரது அறிவமைப்பு, இரு கூறுகள் கொண்டது. ஒன்று, ஓரளவு, பெரியார் மூலம் வந்த மேற்கத்திய புத்தொளிக் காலத்தது. இரண்டு, தமிழ் பாரம்பரியம் தன் நீண்ட வரலாற்றிலிருந்து சேமித்தது. மேற்கும் கிழக்கும் இப்படி பரஸ்பரம் படைப்பு ரீதியாய் (Creatively) வினைபுரிந்து, நவீன காலத்துக்கும் அரசி யலுக்கும், தக்க விதமாய் ஏற்பன ஏற்றும், இழப்பன இழந்தும் உருவான ஒரு சிந்தனையாளன், செயல்பாட்டாளர் அண்ணா.

 

மில்டன்சிங்கர் என்று ஓர் அமெரிக்க மானுடவியல்வாதி இருந்தார். சென்னைக்கு வந்து அந்நகர சமூகச் செயல்முறை பற்றி ஆய்ந்து சில கருத்தாக்கங் களை அவர் கூறினார்.அவர் சிந்தைகள்,அனைத்துலக அளவு பிரபலமானதாகும். அவர், மாற்றத்தைத் தரும் நவீனம், மூன்றாமுலக நாடுகளில் “மரபை மரபானதாக்குகிறது” என விசித்திரமான ஒரு கருத்தாக்கத்தை முன்வைத்தார். மரபு, நவீன மாற்றத்தை மேற்கொள்கையில் அது அதே மரபுக்குள் புகுந்து மரபை மாற்றுகிறது. இந்தவிமான மாற்றத்தை அண்ணா அறிந்ததால் இந்திய சுதந்திரம் பற்றி பெரியாரோடு முரண்பட்டார். திராவிட நாடு கோரிக்கையை, 1962-இல் அதற்காக பராளுமன்றம் போய் வாதிட்ட பின்பும் கைவிட்டார். 1967 தேர்தல் அரசியல் நேரத்தில் ஒருவனே தேவன் என்று திராவிட இயக்கத்தின் கடவுள் கொள்கையில் மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்ததையும், பார்ப்பனீயம் எல்லா சாதியிலும் உண்டு என்று கூறியதிலும் அண்ணாவின் இயங்கியல் தன்மைசார் சிந்தனை செயல்படுகிறது. இயங்கியல் என்பது ஹெஹலின் சிந்தனை மட்டுமல்ல என சுயமரபோடு இணைந்ததாக்குகிகிறார்.

 

ஆஷிஷ் நந்தி, காந்தி புதுவித சிந்தனையாளர் என்பார்; இலியோனார் சிலாட் என்பவர், அம்பேத்கர் புதுவித சிந்தனையாளர் என்பார். தென்பகுதியைச் சேர்ந்த அண்ணா, மூன்றாவது சிந்தனை மாதிரி ஒன்றை இன்றைய இந்தியாவின் உருவாக்கத்துக்கு அளிப்பார். இப்படி அண்ணாவைப் புதுமுறையில் குணவிளக்கம் செய்ய, போதிய, விரிவான,  சிந்தனைப் பக்குவம் உள்ள தத்துவத் துறையோ, வரலாற்று, அரசியல் துறையோ தமிழ்நாட்டுப் பல்கலைக்கழகங்களில் இல்லாதது துரதிருஷ்டம்.

 

நாம் அண்ணாவை விளக்க, அணுக, ஒருவகைச் சிந்தனைக் கட்டுமானத்தை உருவாக்க வேண்டும். அது வெறும் மேற்கின், காப்பியாகவோ, அரசியல் கட்சிக்கூட்டம் தரும் கோஷம் போன்றதாகவோ இருக்கக்கூடாது.

 

உலகம் முழுசும் வாழும் 10 கோடி தமிழர்கள் தமிழகத்தின் நவீன தமிழ் அரசியலால் ஈழம், மலேசியா, சிங்கப்பூரிலும் தாக்கம் பெற்றனர். அதனால் ஸ்ரீலங்கா அரசியலும், மலேசியா, சிங்கப்பூர் அரசியலும்  சில பொதுமைப் பண்புகளை 20, 21-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மேற்கொண்டன. எனவே, அண்ணா கண்டுபிடித்த தமிழரசியல் (இதனை விரிவாய் அறிய, பார்க்க: தமிழவன் நூலான திராவிடம், தமிழ்த்தேசம், கதையாடல் நூல்) ஓர் அகில உலகத் தொடர்புள்ள தென்கிழக்காசிய நிகழ்வு. அண்ணாவை ஒரு தென்கிழக்காசிய நிகழ்வு (Phenomenon) என வடிவமைப்பதே சரியான பார்வை என்பது என் நிலைபாடு. இதன்மூலம் இந்தியாவை, இல்லாத ஒரு பண்பான சமஸ்கிருத ஏகத்துவத்துக்கு மாறாக, இருக்கிற தமிழ், கன்னடம், மராட்டி, பஞ்சாபி, காஷ்மீரி, அஸ்ஸாமி பண்பாடு களின் தொகுப்பாய் (கூட்டாக) பார்க்க அண்ணாவின் எழுத்துக்களை இப்பிராந்தியங்கள் கற்கவேண்டும். இந்திய அரசியல் என்பது அதன் பிராந்தியங்களின் பண்பாட்டு அரசியலே என்ற புதுப்பார்வையை உலகச் சிந்தனையில் முதன்முதலில் அறிமுகப் படுத்தியவர் அண்ணா.அரசியலில் பாரம்பரியப்பண்பாடு, சமயவழியன்றி பிராந்திய  பகுத்தறிவு வழிச் செயல்படுவதைக்காட்டியவர்.

 

அண்ணா உண்மையில் யார்?

 

காஞ்சிபுரத்தில் பலநூற்றாண்டு காலமாக தமிழ்ப்பண்பாட்டினுள் வாழ்வின் மதிப்பீடு களைக் கண்ட ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தார். அதற்கு முன்பு இருந்த தமிழகத்தில், எட்டுத்தொகை பத்துப்பாட்டில் வெளிப்பட்ட தமிழ்ப்பண்பாடு, அகம் (காதல்) புறம் என்று இரண்டாய் உலகைப் பிரித்து அறியும் சிந்தனை இருந்தது. அந்த அறிவைத் தமிழ் ஆதிப்பழங்குடி சமுதாயம் அளித்தது. பின்னர் சமஸ்கிருதம் புகுந்த பின்பு இந்த அகம்/புறம் பார்வை மாறு கிறது. அகத்தில் புறமும் புறத்தில் அகமும் இணைகிறது. (சங்க இலக்கியம் இதைக் காட்டினாலும் வீரசோழியம் என்ற நூலும் இதனைக் கூறுகிறது) மாற்றத்துக்குச் சதா உட்பட்ட தமிழ்மரபு, சங்க இலக் கியத்தை அடித்து வீழ்த்தி, கோயில் கலாச்சாரத்தை மையமாக்கிய பக்தி இலக் கியத்தைக் கொண்டு வருகிறது. பின்பு இன்னும் பல மாற்றங்கள் வந்தன. கடைசியாய் இராமலிங்க சுவாமிகள் என்ற வள்ளலார், மிஸ்டிசிசம், பக்தி, அரசியல், சீர்திருத்தம், வறுமை ஒழிப்பு, என கிழக்கு மேற்கின் ஒருங்கிணைந்த சுயசிந்தனையாளராய் தோன்றுகிறார். 20ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பத்தாண்டுகளில் பிறந்த அண்ணா, இந்தத் தமிழ்ப் பண்பாட்டு நிலத்தில் வேர்விட்டு வளர்ந்த மரம். 20 நூற்றாண்டுகளாய் தமிழ் நாகரிகத்திற்கு ஏதேனும் உயிர்த்துவமும் உள்வளர்ச்சியும் இருந்ததென்றால் தான், அதில் பிறந்த ஒரு மனிதரான, அண்ணா இப்படி சுயமண்ணின் வளத்தைச் செரித்த விதமாய் வரமுடியும்.

 

ஒருவித விருப்புவெறுப்புக்கு உட்பட்ட வரைபடத்தை உருவாக்கி அண்ணாவை இழுத்துவந்து அப்படத்துக்குத் தக்கவிதமாய் வெட்டிக் குறுக்கி பொருத்தி விளக்கும் தவறை நாம் செய்யக்கூடாது – பெரியார், அண்ணாவுக்கு மாறான பக்தி மரபின் தொடர்ச்சியாய் சைவமும் வைஷ்ணவமும் மத்திய காலத் தமிழகத்தில் ஒருவித வித்தியாசமான உலகப் பார்வையைக் கொண்டு வந்தன. சங்க கால வாழ்க்கை மதிப்பீடுகளின் வேர்முற்றாய் அறுபடாமல் சைவ, வைணவம், வந்த அதேநேரத்தில் புது மனவடிவமைப்புகளைத் தமிழ் பெறுகிறது. இதன் தொடர்ச்சி யாய் 16, 17 நூற்றாண்டுகளில் சைவசித்தாந்தம் என்று மெய்கண்டார் போன்றோர் புதுவிஷயங்களைச் சிந்திக்கிறார்கள்.

 

இது இஸ்லாம், கிறிஸ்தவச் சொல்லாடல்களைத் தமிழில் மீண்டும் இலக்கியத்தை அடிப்படையாய் வைத்து 16, 17 நூற்றாண்டுகளால் கொண்டு வருகிறது. இந்தத் தொடர்ச்சிந்தனை என்ற நதியின் பாய்ச்சலில் 19-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆங்கிலேய ஆட்சியில் சென்னையில் நாத்திகம் பரவுகிறது. லண்டனில் இருந்த பாராளுமன்ற உறுப்பினரும் நாத்திகவாதியுமான சார்லஸ் பிராட்லேக்காக சென்னையில் ஊர் வலம் போகிறது. இது நடந்தது 1870களில். ஆக மொத்தமாய் இடையில் வெட்டப்படாத ஒரு தொடர்பாய்ச்சலில் பழங்குடிச் சிந்தனை, பக்தி, முஸ்லிம், கிறிஸ்தவச் சிந்தனை; அதன்  பின்பு, நாத்திகம். 1856-இல் கால்ட்வெல் என்ற இடையன்குடியில் இருந்த புராஸ்டான்ட் பாதிரி, முதன்முதலாய் தென்னிந்தியாவின் பல மொழிகள் ஒரு இனமூலத்திலிருந்து (Race) பிறந்தன என தனக்கு மேற்கில் கிடைத்த அறிவுப்பயிற்சியின் மூலம் ஒரு பிரம்மாண்டமான மொழி, இனக்கோட்பாட்டை முன்வைக்கிறார். எல்லிஸ்  தொடங்குகிறார். அறிவுக்கு ஏங்கி, பழமையையும் புதுமை யையும், அவற்றின் பல்வேறு கூறுகளைப் பிரித்தும் இணைத்தும், தள்ளி யும் கொண்டும், வாழ்வு என்னும் சம்மட்டியால் அடித்துப் பரிசோதித்து 2000 ஆண்டுகளாய் வாழ்ந்த ஒரு பழங்குடி மீண்டும் ஓர் அசுர பிரயத்தனத்தின்  மூலம் வானம் அளவு உயர்ந்து பூதாகரமாய் எழுந்தபோது, அதற்கு ஒரு தலைமகன் கிடைத்தான். அந்தத் தலைமகனின் பெயர் சி.என்.அண்ணாதுரை என்ற அண்ணா. அவருக் குள் இருந்த தமிழ்மொழி என்ற ஒரு பழங்குடி இனத்தின் உயிர்சேர்ந்த இதயத்துடிப்பு இலட்சக்கணக்கான மக்களோடு முன் இரவுகளில் மைக் மூலம் உரையாடியது. அண்ணா அந்த உரையாடலுக்கு நவீன தொழில்நுட்பங்களான திரைப்படத்தையும் ஒலிபெருக்கி மூலம் நிகழ்த்தப்படும் சொற்பொழிவையும் அதுவரை தமிழில் யாரும் பயன்படுத்தாத வகையில் உருச்சமைத்தார்.

பார்னிபேட் என்ற அமெரிக்கரான மானுடவியல் அறிஞர், அண்ணாவின் சொற்பொழிவை ஆய்ந்தபோது அது, ஒலிபெருக்கியின் மூலம் பிற்காலத்தில் நூற்றுக் கணக்கானவர்கள் கத்திக்கூச்சலிட்ட தவளையின் கூச்சல் அல்ல எனக்கண்டார்; அது ஒரு ஆதிக் குடியின் மந்திரச்சொல் என்பதை மானுடவியல் சொல்லாட்சியில் பொதிந்து விளக்கினார். தமிழில் மிக அதிகமான இலக்கண நூல்கள் காணக்கிடக்கின்றன. தொல்காப்பியம் தொடங்கி வெள்ளைக்காரரான பெஸ்கி என்ற வீரமாமுனிவர் வரை, தமிழ்மொழியின் சப்தத்துக்கும், சப்தத்தால் உருவான சொல்லுக்கும் வாக்கியத்துக்கும் வாக்கிய அமைப்பை உடைத்தும் உடைக்காமலும் செய்யும் செய்யுளுக்கும் இலக்கணம் எழுதிக்கொண்டே வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். சோறு, துணி, வீடு, வேலை என்று மட்டும் யோசிக்காமல் தங்கள் மொழியையும் பற்றி யோசித்து வாழ்ந்த காலத்தில் முழுசும் இலக்கணம் எழுதிக்கொண்டேயிருந்திருக்கிறது இந்த இனம். இலக்கணம் என்பது விதிமுறைகளை கணிதம்போல யோசிக்கும் இன்றைய கணினியின் Software எழுதுதல் போன்ற ஒரு காரியம். அண்ணாவின் அடுக்குமொழி தமிழர்களுக்குத் தனிநாடு கேட்ட அடுக்குமொழி. தனி அடையாளத்தை எழுதிய ஒரு வகை இலக்கணத்தைத் தொல்காப்பியம் எழுதி யது. இன்னொரு வகை மொழிஇலக்கணத்தை அண்ணாவின், கதைகள், பழமொழிகள், உதாரணங்கள், எதுகை, மோனை கட்டமைப்பு கொண்ட சொற்பொழிவு,  பட்டித்தொட்டி எங்கும் அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் பரப்பிக்கொண்டே இருந்தது. அண்ணாவின் சொற்பொழிவு முதன்முதலாக தமிழ்மொழியின் மாத்திரை என்ற ஒலியமைப்பால் ‘கட்டப்பட்ட ஒரு மந்திரம்’. (க் – அரை மாத்திரை; க – ஒரு மாத்திரை; கா – இரண்டு மாத்திரை; ஃ – அரைமாத்திரை). இப்போது புரியும் ஒலியின் பல்வேறு அழுத்தம், குறுக்கல், நீட்டல் போன்றன மூலம் அண்ணா, ஒரு தமிழ் மந்திரத்தைச் செய்துகொண்டு அலைந்ததால் தான் மகுடிநாதத்தைக் கேட்ட பாம்புபோல் தமிழர்கள் அடங்கிஒடுங்கி இலட்சக்கணக்கானவர்கள் அவர் பின்னால் சென்றார்கள்.

 

அண்ணாவின் அறிதல்கொள்கை எது என்ற கேள்வி அடுத்து வருகிறது. தமிழ்மொழிக்குள் ஒருவிதமான இலக்கணத்தாக்கம் இருக்கிறது. அதுபோல 18, 19 நூற்றாண்டுகளில்  ஆங்கிலேயர் இந்தியாவின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தியபோது இந்தியாவில் ஆங்கிலப் பண்பாட்டுக்கு எதிரான பண்பாட்டுப் பதில்வினை ஏற்பட்டது. வேதமும் சமஸ்கிருதமும் அந்த எதிர்வினையில் முன்நின்றன. வங்காளத்திலிருந்து ஆரிய சமாஜம் போன்ற இயக்கங்கள் பரவின. திரு.வி.க. போன்றவர்கள் தமிழிலக்கியம் வழியாக அத்தகைய பார்வையைத் தமிழில் பரப்ப, அண்ணா, மாறான திராவிட அறிதல் கொள்கையை ஏற்றதாகத் தெரிகிறது. அது என்ன திராவிட அறிதல் கொள்கை? இது மேற்கத்திய விஞ்ஞானத்தையும் அதன் தத்துவத் தையும் அப்படியே ஏற்றதுபோல் தெரிந்தாலும் ஆழமாகப் பார்த்தால் மேற்கத்திய விஞ்ஞானத்தின் அழிவுகளுக்குக் காரணமான அதன் கருவிமயப் பார்வையை (Instrumental) அண்ணா ஏற்றதாகக் கூறமுடியாதென்பதே என் வியாக்கியானம். மேற்கில் பிரங்பர்ட் மார்க்சியர்கள், இதனை வேறு வகையில் செய்தனர்.விஞ்ஞானிகள் கடவுள் பூசனை செய்வதை, அவர் பல இடங்களில் கேலி செய்தா லும், இயற்கையோடு சார்ந்த தமிழ்ப்பார்வை அவருடைய சிறையில் இருந்தபோது எழுதிய டைரிக்குறிப்புகளாலும், அதிமுக்கியமாய் பாரதிதாசனுக்கு 1945-லேயே (பெரியார் விரும்பாவிட்டாலும்) பணமுடிப்பு கொடுத்த செயலாலும் தெரிகிறது. அண்ணா தமிழ்ச் சார்ந்த இயற்கை கவித்துவத்தை நவீன தமிழ் வரலாற்றுக்குக் கொண்டு வந்த பாரதிதாசனின் அறிதல் கொள்கையையே ஏற்றார் என்பதற்கு நிறைய சான்றுகள் உள்ளன என்பேன். மேற்கத்தியப் பார்வைக்குள் அப்படியே அண்ணாவைத் திணித்தால் அவரைத் தமிழ் வேரிலிருந்து முளைத்த ஒரு தலைவர் என்று வாதிட வழியில்லாமல் போகும். ஆனால், காந்தி போலவே இயற்கை சார்ந்த கோட்பாடு கொண்டாலும் அவர் போல, இராம வழிபாடும், வர்ணாசிரம மும், எதிர் விஞ்ஞானப் பார்வையும் கொண்டவர் அல்ல அண்ணா.அண்ணா காந்திக்கும் புத்த மதத் தத்துவத்தையும் நவீன அரசியல் சட்டச் சிந்தனையையும் (Constitution) தந்த அம்பேத்கருக்கும் நடுவில் இயற்கைவழிச் சிந்தனை சார்ந்த நவீன மக்கள் அரசியலை ஏற்றவர் அண்ணா. இது ஒரு புது முறை.அவரது, இயற்கை இலக்கியமான சங்க  இலக்கிய ஈடுபாடும் பாரதிதாசன் அறிமுகப்படுத்திய அழகின் சிரிப்புக்கவிதைத் தத்துவமும் அண்ணாவின் இதுவரை ஆராயப்படாத ஒரு பெரிய மனப்பரிமாணத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. (இதன் விரிவு வேறு இடத்தில். நிற்க.) நம்செவ்வியல் மரபுக்குள் சனாதனத்தை எதிர்க்கும் பௌத்த காப்பியமான மணிமேகலை காப்பியம் சூளாமணி போன்ற இலக்கியப் பிரதிகள் உள்ளன. தமிழ் மொழிக்குள் மணிமேகலையின் “உண்டிக் கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே” என்ற சனாதன, கடவுள் / ஆன்மீகம் என்ற அப்பாலைத் தத்துவத்துக்கு எதிரான ஓர் போக்கு வரலாறுகள் தாண்டி, தமிழ்ப்பார்வையாய் பாய்ந்து கொண்டிருப்பது தெரியும். அண்ணா அந்த புறவயமான, பௌத்த பார்வையையும் உள் ளேற்றவர்; இப்படி அம்பேத்கரின் சிந்தனை உள்ளமைவையும் பெரியாரின் பௌத்தசமயக் கருத்துக்களையும் அண்ணாவையும் பாரதிதாசனின் கடவுள் சாய லற்ற அழகின் சிரிப்பு பாடல் தொகுப்பின் தத்துவ உள்தளத்தையும் நாம் பேசவைக்க வேண்டும். வெறும் மேற்கத்திய புத்தொளி மரபோ, நாத்திகவாதமோ என்று போகும் பார்வை வளமான பார்வை அல்ல. ஐந்திணைக் கோட்பாடு, நாட்டுப்புற வியல் தமிழ் வெளிப்பாடுகள் என்றெல்லாம் பெரிய அறிவு சுரங்கம் வழி அண்ணா வின் அறிதல்கொள்கையை கட்டமைக்க வேண்டும். நவீன தமிழ்ச் சிந்தனையாளர் களின் தத்துவமாய் பல்கலைக்கழகங்களில் அண்ணாவின் நவ தத்துவவியல் புதிய ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்படவும் கட்டமைப்புச் செய்யப்படவும் வேண்டும். அதாவது காந்தி, அம்பேத்கர் போல அண்ணாவின் சொற்பொழிவுகள், சட்டமன்ற உரைகள், கடிதங்கள், நாவல், சிறுகதைகள், முக்கிய அவரது சிறைஅனுபவமான டைரி போன்றவை,  சரியான ஆய்வுக்கு இந்தப் புதிய நோக்கான அறிவுக் கொள்கை யின் கோணத்தில் பெரிய படிப்புக்கும் ஆய்வுக்கும், தத்துவம், வரலாறு, கோட்பாடு என்ற சர்வதேச சிந்தனை வகைகளின் கோணத்தில் உட்படுத்தப்பட வேண்டும்.

 

உலகச் சிந்தனையாளரான கார்ல்மார்க்ஸின் இளமைக்காலத்தில் யாருடைய சிந்தனைகள் அவரைப் பாதித்தன என்று கேட்பதுண்டு. கார்ல்மார்க்ஸ் பிற்காலத்தில் ‘மூலதனம்’ என்ற நூலை எழுதி உலகப் பொருளாதாரச் சிந்தனை யின் போக்கை மாற்றியவர். மூலதனம் அறிவு மரபின் ஒரு கொடை. தர்க்கம், கணித முறை, விதிகள் உருவாக்கக் கோட்பாடுகள் கட்டுவது என்ற முறை. ஆனால் மார்க்ஸ் ஆரம்பத்தில் கல்லூரி மாணவராய் கவிதை எழுதி வைத்துக் கொள்பவர். அதுமட்டுமல்ல ஜெர்மன் இலக்கியத்தில் கவிதைகள் எழுதியவர் என அறியப்பட்ட ஹென்ரிச் ஹெய்ன் (Heinrich Heine) என்ற கவிஞரின் சிந்தனைகள் தான் மார்க்ஸை உந்தித்தள்ளி உருவாக்கின. மார்க்ஸ் பிற்காலத்தில் கண்டுபிடித்த சமூகப் புரட்சி, தத்துவத்தில் புரட்சி, பொருளாதாரத்தில் புரட்சி போன்றன ஆரம்ப கால கவிதை ஈடுபாட்டுக்குள் இருந்தன என்று பல அறிஞர்கள் விரிவாய் விளக்கு கிறார்கள். அதுபோல் அண்ணாவுக்குப் பாரதிதாசன் பற்றி ஒரு விசேசமான ஆழ்நிலை அறிவு இருந்திருக்கிறது. பாரதிதாசன் கவிதை திட்டமிட்ட கணிதம் போன்ற செயல்பாடு அல்ல. அது ஆழமான தமிழ்மொழியின் உள்தளத்திலிருந்து மொழிவடிவங்களாய், அதன் துணுக்குகளின் ஒளிப்பிரவாகமாய், வெளிப்பட்ட உணா்வுப்பிழம்பு. தமிழ் உரிமை, மூடநம்பிக்கை எதிர்ப்பு, இயற்கையோடான மந்திரத்தன்மை கொண்ட ஈடுபாடு என அமைந்தது. நான் இன்னொரு சந்தர்ப்பத் தில் பாரதிதாசனை,அமெரிக்க கவிஞர் வால்ட் விட்மனுடன் ஒப்பிட்டுள்ளேன். வால்ட் விட்மன் அமெரிக்கப் பூர்வகுடிகளான செவ்விந்தியரின் உணர்வியக்கத்தைத் தன் கவிதைக் குள் கொண்டு வந்து ஜனநாயக அரசியலுடன் இணைத்தார். அதுபோல் பாரதி தாசன் பழங்குடித் தமிழ்வாழ்வின் உள்வீச்சுகளை மொழித்தன்மையாய் தமிழ் மாத்திரை, அசை, நேர், நிரை, சொல், ஓசை, தாளம், வாக்கியம், என உள்தூண்டு தலாக்கியுள்ளார். அண்ணா 1945-ல் பாரதிதாசனுக்குப் பணமுடிப்பு கொடுத்த போது தன் தமிழரசியலை, மார்க்ஸ் எப்படி தன் பொருளாதாரச் சிந்தனையை ஒரு கவிஞரிடமிருந்து கண்டுகொண்டாரோ, அதுபோல் தானும் ஒரு கவிஞரின் மொழிச் செயல் கவித்துவத்தின் மூலம் உள்ளேற்றுள்ளார்.

 

அண்ணா தமிழ்மக்களின் உள்தன்மைகளைப் புரிந்திருந்தார். இப்படி ஒரு குணரூப விளக்கத்தின் மூலம் எதைச் சொல்ல வருகிறேன் என்பதை பிறகு சொல் கிறேன். மானுடவியல் துறை, சர்வதேச அளவில் மனிதக்குழுக்கள் இயங்குவதற் கான அடிப்படைகளைக் கண்டுபிடிக்கும் ஓர் அறிவுத்துறை. அப்படிப்பட்ட மானுட வியல்வாதிகள் பெருமரபு என்றும் சிறுமரபு என்று  மனிதக் குழுக்களைப் பிரிப் பதன் மூலம் அவற்றின் உள்உந்துதல்களை வரையறை செய்து கண்டுபிடிப்பார்கள். தமிழ்ச்சமூகத்தின் பெருமரபு எது சிறுமரபு எது என்பதை அண்ணா துல்லியமாய் கண்டுபிடித்தார் என்பது என் துணிபு. ஒரு உதாரணத்தை அண்ணா பற்றி ஒரு விரிவான நூலை ஆங்கிலத்தில் எழுதிய கண்ணன் கூறுகிறார். முதல் இந்தி எதிர்ப்பில் அண்ணாவைச் சிறையிலிடுகிறார்கள். சிறை அதிகாரிக்கு அப்போது பிரபலமாகாத அண்ணாவைத் தெரியாது. என்ன தப்பு செய்து சிறைக்கு வந்தாய்  அய்யா எனக் கேட்கிறார் அதிகாரி. அண்ணா இந்தியை எதிர்த்ததால் சிறைக்கு வந்துள்ளேன் என்று சொல்கிறார். அதிகாரிக்குப் புரியவில்லை. பிறகு அண்ணா அரசாங்கத்தை எதிர்த்ததால் சிறைக்குக் கொண்டுவந்துள்ளனர் என்கிறார். அது அதிகாரிக்குப் புரிகிறது. ஓ அப்படியா என்று கேட்டு சிறை விதிகளை விளக்கு கிறார். அண்ணா நினைக்கிறார், இந்தச் சிறையிருக்கும் இடத்துக்கு வெளியே அருகில் உள்ள மைதானத்தில் எத்தனைக் கூட்டங்களில் பேசியிருக்கிறேன். இந்த அதிகாரிக்கு அந்தச் சொற்பொழிவுகளின் கருத்து வந்து சேரவில்லையே என்று யோசிக்கிறார். இந்தச் சிந்தனைதான் பிற்காலத்தில் அண்ணாவின் மனதில் எம்.ஜி.ஆர், திமுகவுக்கு முக்கியமான ஒரு பகுதி தமிழர்களைக் கொண்டு வருவார் என யோசிக்க வைத்திருக்க வேண்டும். அதாவது மானுடவியல் மொழியில் கூறுவதானால் அண்ணா, படித்த ஒரு வகுப்பாரை  அதாவது, பெருமரபுத் தமிழர்களைச் சென்றடைந்தார். எம்.ஜி.ஆர். தன் சினிமா மூலம் எழுத வாசிக்கத் தெரியாத, சிறுமரபு வாழ்க்கையை வாழும் வாக்காளர்களான இன்னொரு,உடனடி அண்ணா யாரென்று புரிந்துகொள்ளும் சக்தியற்ற, தமிழர் பகுதியைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார். அவர்களை தி.மு.க.வுக்கு எம்.ஜி.ஆர் அன்று கொண்டுவந்ததன் மூலம் அண்ணா பெருமரபுத் தமிழர்களையும் சிறுமரபுத் தமிழர்களையும் சென்றடைந்தார்.

 

இன்னொரு கோணம் இவ்விஷயத்துக்கு இருக்கிறது. அதாவது செயல்பாடு. அண்ணா அவர்கள் ஒரு அறையில் அமர்ந்து கட்டுரைகளையும் நூல்களையும் எழுதுபவர் மட்டுமல்ல. மக்களின் பிரச்சனைகளை கூர்த்த மதியால் அறிந்து அவர் களின் மனதைப் புரிந்து அவர்களின் பண்பாட்டுப் பின்னணி, அவர்களின் விருப்பு வெறுப்பு புரிந்து கனவு, ஆசை, எதிர்காலம் இவற்றை எல்லாம் உணர்ந்து அவர்களின் செயல்பாட்டையும் அவர்களின் தீர்மானிக்கும் எடுக்கும் உள்மனதை யும் அறிகிறார். அத்துடன் அவர்களுக்கான தமிழ் அடையாளத்தை மையமாக்கிய அரசியல் பாதையை – அன்றிருந்த, காலனிய  ஏக இந்தியா என்ற கோட்பாட்டை மறுத்து, பல் வித இனங்களின் கூட்டான ஏக இந்தியா என்ற தத்துவத்தை (திராவிட நாடு கோரிக்கையைக் கைவிட்ட பின்பு) நிலை நிறுத்தும் விதமாக கட்சி திட்டங்களையும் போராட்டங்களையும் வடிவமைப்பதில் நிபுணராக இருந்தார். அதன்மூலம் 1957-இல் 15ஆக இருந்த உறுப்பினர்கள் 1962-இல் 50பேராகி 1967-இல் ஆட்சியைப் பிடிக்க வெறும் 15ஆண்டுகளில் ஒரு புதுவித பிராந்திய அரசியலைக் கட்டியமைக்கிறார். இக்காலகட்டத்தில் சட்டமன்றத்தில் ஒவ்வொரு கோரிக்கையை யும் எப்படிக் கையாளவேண்டும், எதை பெருவாரி மக்கள் (பெருமரபு மக்களும் சிறுமரபு மக்களும்) ஏற்பார்கள் என்று ஓர் அரசியல் நிபுணரின் கூர்த்த மதியுடன் திட்டமிட்டு, தந்திரோபாயங்கள் வகுத்து, வெற்றிமேல் வெற்றியாக ஈட்டி ஒரு புதிய, ஒரு பிராந்திய அரசியல்பாதையை இந்தியாவுக்குக் கொண்டு வந்தார். தேர்தல் அரசியலைப் பெரியார் தன் இயக்கத்திலிருந்து ஒதுக்கியதால் அண்ணா, தனியாய் தலைமைதாங்கி, இந்தத் தேர்தல் சார்ந்த தமிழரசியலை வகுத்து இந்திய அரசியலில் பிராந்தியக் கட்சிகள் பங்கு வகுப்பது, பிற இந்தியக் கட்சிகளுக்குத் தெரியாத, பண்பாட்டு, பழைமைநெறி பிறழாத, இலக்கியத்தைப் புறக்கணிக்காத, பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து எதிர்காலத்தில் இந்த முறைமையை எல்லோரும் அண்ணா மூலம் கற்குமாறு செய்தார்.

 

அண்ணா, உலகில் வெகுசில மக்கள் தலைவர்கள் செய்ததுபோல, நாவல் எழுதினார். சிறுகதை, நாடகம், திரைக்கதை, கட்டுரைகள் எழுதினார். இந்த இலக்கியத்தை அவருடைய ஆளுமை வெளிப்பட எழுதினார். 1933-வாக்கில் அண்ணாவும் பக்குவமான, உலகைக் கிரகிக்கும் ஆங்கிலமும் பொருளாதாரமும் உலக வரலாறும் அறிந்தவராய் நடமாடும்போது தமிழின் நவீன காலத்தைத் தீா்மானித்த புதிய விதமான இலக்கியத்தின் அடிப்படையை மணிக்கொடி அதன் ராமையா என்ற எழுத்தாளரின் மூலம் நிலைநாட்டுகிறது. அண்ணாவின் சிறுகதை களில் மணிக்கொடி தாக்கம் இல்லை. அண்ணா வந்த பாதை பழந்தமிழை, பாரதி தாசன் வழிகொண்டு வந்த பாதை. மணிக்கொடி காங்கிரஸ் வரலாற்றோடு இணைந்த சுப்பிரமணிய பாரதியின் பாதை. அது ஓரளவு அக்காலத்தில் காந்தியின் பாதை. இது திராவிட இயக்கத்தில் பெரிய பிளவாக மாறி மணிக்கொடி பாதை பிற்காலத்தில் வளர்ந்து, 1959-ல் தொடங்கப்பட்ட எழுத்து இதழ்வழி இருபெரும் சிந்தனைகள் 20-ஆம் நூற்றாண்டுக்குக் கிடைத்தன. கனிமொழியின் கவிதை திராவிட மரபின் பிளவைக்காட்டுகிறது. 70களிலிருந்து திராவிட இலக்கிய மரபு பலமிழக்கிறது,  அண்ணாவின் மரணம் 1969-ல் நிகழ்கிறது.

 

அண்ணா மறைந்து இன்று சுமார் அரைநூற்றாண்டு கடந்துவிட்டது. அண்ணாவின் அரசியலைப் பரிசீலனை செய்யும்போது அவரது மொழி, பண்பாட்டு, இலக்கிய, வெகுசன திரள் போன்றனவும் சேர்த்துத்தான் அணுகப்பட வேண்டும். மாடர்னிட்டி(நவீனம்) என்ற சிந்தனை இங்கு வருகிறது. அண்ணா, தொழில்நுட்ப ரீதியான மாடர்னிட்டியை ஏற்றார், நேரு போல் அறிவில், வளர்ச்சித் தொழில் நுட்பத்தை ஏற்றார். மூடநம்பிக்கையை எதிர்த்தார். அதன் மேற்கத்திய பெறு பேறான மாடர்னிசம் என்ற (நவீனத்துவம்) பாதையில் இங்கிலாந்தில் டி.எஸ்.எலியட் என்ற கவிஞர் உலகை உலுக்கும்படி எழுதிய மாடர்னிசம், உலகைச் “சிக்கும் சிடுக்குமாகப்” பார்க்கும் இலக்கியப்பார்வை. (இது சி.சு.செல்லப்பா சொற்கள்).இது எழுத்து இதழ் மூலம் தமிழில் பிரபலமான போது அண்ணா பாதை, தனிமைப்பட்டு ஒதுங்கி மறைந்தது இலக்கியத்தில். ஆனால் அது முற்றிலும் ஒதுங்க வில்லை என்பது என் கணிப்பு. 1982-ல் திராவிட இயக்கத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட தலைமுறையினர்  மூலம் அமைப்பியல் என்ற சிந்தனைக்கோட்பாடு போன்றன வந்ததுள்ளன. அமைப்பியல் பார்வை மாடர்னிட்டியின் கூறுகளைக்கொண்டிருப்பதால், அண்ணாவின் பாதையின் நுட்பங்களின் வழியே தான் நடையிடுகிறது என்பது என் போன்றோர் விளக்கம்.

 

மாடர்னிட்டியைத் தமிழில் நவீனம் எனலாம். மாடர்னிசம் மாடர்னிட்டியி லிருந்து மாறி, எதிர்நிலை எடுத்து கலை இலக்கியம், ஓவியம், திரைப்படம், தத்துவம் என உலகைப் பாதித்தது. மாடர்னிசம், இருள்மயமான நம்பிக்கையின்மையின், அடிப்படையில் 2ஆம் உலகப்போரின் பாதிப்பால் வந்தது. எழுத்து இதழின் புதுக் கவிதை இந்தத் தன்மையைக் கொண்டிருந்தது. பின்பு எண்பதுகளில், புதுக்கவிதை சங்க இலக்கிய ஆழ்தன்மைக்கு மாறியது. தமிழில் சிலர் இதனைச் சரியாய் புரிந்து கொள்ளாததால் இந்த விளக்கம். அண்ணாவிடம் டி.எஸ் வழிவந்த இலக்கிய மாடர்னிசம் இல்லை. அவர் பாதையில் சென்ற திராவிட எழுத்தாளர்களிடமும் இல்லை. இலக்கியத்தில் சுதந்திரப் போராட்ட காலத்தில் இருந்தது போல் காந்தி தாக்கமும் கூட கடந்த 50 ஆண்டுகால நவீனத் தமிழிலக்கியத்தில் இல்லை. அதற்குப் பதிலாய் மொழி ஒரு அறிதல் முறையாக, நவீன இலக்கியத்தில் மாறியது. பழங்குடிப் பண்புகள் கொண்ட தொல்காப்பியம் கடந்த 20 ஆண்டுகளாய் தமிழ்த் திறனாய்வைப் பாதித்து வருகிறது. தமிழ்த்துவம் என்பது நவீன தமிழ் எழுத்தின் அஸ்திவாரமாய் மாறியதற்குப் பாரதிதாசன் வழியாய் தமிழை அறிவுகொள்கையின் மையமாக்கிய அண்ணா அன்றி வேறு யார் காரணம்?

 

அண்ணாவைப் புதுநோக்கில் உலக நோக்கில், வரையறை செய்வதற்கும், அவரை வைத்து இன்றைய தமிழக அரசியல், இலக்கியம், பண்பாட்டுச் சிக்கல்களுக்கு விடை காண்பதற்கும் தொடர்பு இருக்கிறது. அதற்கு கட்சி, மதமாச்சரியங்களிலிருந்து அகன்று நின்று, பொதுமைப்படுத்தி, பார்க்க வேண்டும். இது ஒரு நீண்ட பயணம்.