” திராவிடம், தமிழ்த்தேசம்,கதையாடல் ” நூல்பற்றி தமிழவனோடு ஓர் உரையாடல்

திராவிடம், தமிழ்த்தேசம், கதையாடல் நூல் பற்றி

தமிழவனோடு ஓர் உரையாடல்

கே. சேகர்

கேள்வி:       உங்கள் நூல் திராவிடம் தமிழ்த்தேசம் கதையாடல் ஒரு மார்க்சீயப்                   பார்வையில் எழுதப்பட்ட நூலா?

பதில்:          ஆமா. மார்க்சீயக் கட்சிகள் என்று லேபலில் தமிழகத்தில் உள்ள கட்சிகள் இந்த நூலை எப்படிப் பார்க்கும் என்று எனக்குத் தெரியாது. அகில உலக அளவில் மார்க்சீயத்தின் பல்வேறு போக்குகள் வளர்ந்துள்ளதை அறிந்தவர்களுக்கு இந்த நூல் மார்க்சீய விளக்கத்தைக் கொண்டிருக்கிற நூல் என்று தெரியும்.

கேள்வி:       அண்ணா, பாரதிதாசன், திரு.வி.க., ம.பொ.சி. போன்றோர் தமிழ்ச் சிந்தனையை எப்படிப் பார்த்தனர் என்று கூறுகிற நூல் மட்டும் தானே. அதில் மார்க்சீயம் எங்கே இருக்கிறது?

பதில்:          தமிழ்க் கருத்தினுள் சமூகவிமரிசனம், தேசம் வேண்டுமென்ற தாகம், மக்களின் உணர்வுகள் புதிய கவிதைகளாக வரும்விதம் பாரதிதாசன் மூலம் பாண்டியன்பரிசு என்ற நூலின் கவித்துவ ஆதி உணர்வு சங்க இலக்கியத்திலிருந்து வேரைத் தேடுவது அதிலிருந்து அண்ணா திராவிட நாடு கேட்டது. அப்படியே பெரியார் தனிநாடு கேட்டது போன்ற தமிழ்மக்களின் உயிர் நடமாடிய தரவுகளை எடுத்து அதிலிருக்கும் narrative என்ன என நூல் ஆய்ந்து பார்க்கிறது.

கேள்வி:       இதில் எங்கே மார்க்சீயம் வந்தது? உங்கள் நூல் மார்க்சீய நூல் என்பது பொய்மையான False claim அல்லவா?

பதில்:          மார்க்சீய விளக்கம் என்பது வர்க்கம், புரட்சி, வர்க்கப்போர், சுரண்டல் என்று மீண்டும் மீண்டும் வார்த்தைகளைப் பயன் படுத்துவது என்று அர்த்தம் இல்லை. இந்த வார்த்தைகள் என் நூலில் இல்லை உண்மைதான். தமிழ் மக்கள் உயிர்கொடுத்து இந்தியை எதிர்த்தனர். தமிழ்க்கவிதைகளில் ஆயிரக்கணக்கான வரிகளில் தமிழை உயிர் என்றும் உடுக்கள் என்றும் இறுதி மூச்சு என்றும் எழுதினர். அதற்குள் ஒரு வரலாறு ஓடுகிறது. வரலாறு மயப்படுத்த ஒரு இனக்கூட்டம் ஒட்டுமொத்தமாய் தன்னைக் கட்டமைக்கிறது. தமிழ் அடையாள அரசியலில்லாமல் தமிழ. இனத்தைப் பார்க்கமுடியுமா? தி.மு.க., தி.க., அ.தி.மு.க. போன்றவை இன்று பயன்படத்தக்க கட்சிகள் அல்ல. ஆனால் இந்த வடிவங்களுக்குள்ளும் தமிழ் இனத்தின் குணங்கள் இருந்தன. இவை இனி அழிந்து போகலாம்; அழிந்துபோகவேண்டும். அதுதான் வரலாறு. அடுத்த கட்சிகள் வடிவமைப்புகள் வர வேண்டும். இந்த வரலாற்றுக்குள் வர்க்கம், வர்க்கப்போராட்டம், பண்பாட்டுப் போராட்டம் எல்லாம் இருக்கின்றன. வேறு வடிவத்தில், நடந்துள்ளன. அதனை என் நூல் ஆய்கிறது. எந்தெந்த வடிவத்தில் யார்யார் கவிதைகளில் உள்ளடக்கமாய், உருவமாய் தமிழ்ச்ச5கம் தன் அடையாளச் சமிக்ஞைகளை (codes) பதித்தன என பார்ப்பது என் நூல்.

கேள்வி:       இன்றைய அனைத்துலக மார்க்சீயத்தில் உங்கள் நூல் “திராவிடம், தமிழ்த்தேசம்….” என்பதன் தர்க்கம் இருக்கிறதா?

பதில்:          ஆமா இருக்கிறது.

கேள்வி:       கொஞ்சம் விரிவாக அதனைச் சொல்லமுடியுமா? ஏன் இதனைக் கேட்கிறேன் என்றால் என் நண்பர்கள், பலர் மார்க்சியர்கள் – இந்த நூல் மார்க்சீய பின்னணி கொண்டது அல்ல என்கின்றனர்.

பதில்:          மார்க்சீயச் சிந்தனை இன்று பல்கிப் பெருகியுள்ளது. ஆனால் இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் மார்க்சீயம் வளரவில்லை. சமூகம் வளரும்போது எல்லாச் சிந்தனையும் வளரும். மார்க்சீயத்தை உலக அறிஞர்கள் பல்வேறு முறைகளில் வளர்த்தெடுக்கின்றனர். அவர்களில் என் நூலுக்கு ஏற்றமுறையில் சிந்தனைகளை வளர்த்தெடுத்து வருபவர் என்று அமெரிக்காவில் பிறந்து வளர்ந்த பேராசிரியர் பிரட்ரிக் ஜேம்சனைக் கூற வேண்டும். ஓரே ஒரு நூலை இங்குக் குறிப்பிடுகிறேன். The Political Unconscious: Narrative as a socially symbolic act என்ற நூல் 1981-இல் வந்தது. இவர் இந்த நூலில் இலக்கியப்பிரதியை மையப்பொருளாகப் பார்க்காமல் இலக்கியத்துக்கான வியாக்கியான சட்டகத்தைப் பார்த்து அதன்மூலம் இலக்கியப் படைப்பில் முக்கியமாய் கவனிக்கத்தக்கது அதன் நினைவிலி ஆகும் என்கிறார். மேலே தெரிவதைவிட உள்ளே தெரியாமல் இருப்பது முக்கியம் என்கிறார். உள்ளே தெரியாமல் இருப்பது வரலாறு. எனவே வரலாறு முக்கியம். அதாவது ஹெகல் வழிப்பட்ட மார்க்சீய மரபில் வருகிறவர் ஜேம்சன்.

கேள்வி:       மன்னிக்க வேண்டும் இடையில் புகுந்து உங்களை கேள்வி கேள்வி கேட்பதற்கு. நீங்கள் அமைப்பியல் எழுதியபோது அல்தூஸரை ஆதரித்தீர்கள். ஹெகல் வழியில் மார்க்சைப் பார்க்கக்கூடாது என்று கூறினீர்கள். அப்போது 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்த உங்கள் கருத்தைப் பலர் விவாதித்தனர். அதற்கு உங்கள் பதில்?

பதில்:          ஆமா உண்மைதான். இப்போது மார்க்சீயத்தை நம் தமிழ்ச் சூழலுக்கு ஏற்ப பன்முக மார்க்சீய வழியில் பார்க்க வேண்டும் என நினைக்கிறேன். அப்போதுதான் தமிழ்ச்சூழலுக்குத்தக்க மார்க்சீய விளக்கம் கிடைக்கும் என்று நினைக்கிறேன். நான் பேசிக்கொண்டு வந்த விஷயத்துக்கு வருவோம். அது முக்கியம். ஹெகல் வழியில் மார்க்சை புரிந்துகொள்ளும் கோட்பாட்டாளரான ஜேம்சன் வரலாற்று வாதத்தை ஏற்கிறார்.

கேள்வி:       அல்தூஸ்ஸர் வரலாற்றுவாதம் என்ற காலகதி சார்ந்த பாய்ச்சலை மார்க்சீயத்திலிருந்து அப்புறப்படுத்த விரும்பினார் அல்லவா? நீங்கள்…

பதில்:          ஆம் உண்மைதான். நான் வரலாற்றுவாதம் என்பது தவறு என்று அப்போது நினைத்தேன். அதைச் சுட்டிக்காட்ட வருகிறீர்கள் இல்லையா? என் பதில் இப்போது வயதும் கூடிவிட்டது. நிதானம் வந்துவிட்டது. ஏதாவது ஒரு பார்வைதான் சரி என்று அடம் பிடிக்கும் குணம் இல்லை. மேலம் என் அறிதல்தளம் தமிழ்ச்சமூகம் என்பதில் மிகத் தெளிவாக உள்ளேன். 2009-இல் ஈழத்தில் நடந்த ஜீனோசைட் கண்களைத் திறந்துவிட்டன. தமிழனாகப் பிறந்தவனுக்கு ஒரு தனிக்கடமை இருக்கிறது. அவன் மார்க்சீயத்தின் – அதுபோல் பின்னை மார்க்சீயத்தின் (Post marx

ism) போக்குகளைக்கூட பரிசீலித்துத் தமிழ்வழியில் மார்க்சீயத்தை வியாக்கியானப்படுத்த வேண்டும்; அதுதான் சரியான மார்க்சீயம்.

கேள்வி:       தமிழ் மார்க்சீயம் வேண்டுமென்கிறீர்களா?

பதில்:          ஞானி அப்படி ஒரு கருத்தை முன்வைக்கிறார். அது தமிழின் கோணத்தில் என்று அர்த்தம். எந்தத் தமிழ் என்று கேள்வி வரும். இயற்கை பாதுகாப்பு என்றெல்லாம் அவர் கூறுகிறார். அவர் வற்புறுத்தாத “முறையியல்” பற்றிய விரிவாக்கம் செய்ய வேண்டும் என்பது என் பார்வை. சற்று மாறுபட்டது அதாவது எப்பிஸ்டமாலஜியே மாறவேண்டும் என்பது என் விருப்பம். அப்படியே விவாதித்து இறுதிக்கட்டத்துக்கும் வருகையில் அவருக்கும் நான் கூறுவதற்கும் வேறுபாடுகள் வரும்.

கேள்வி:       மீண்டும் உங்கள் நூலின் தர்க்கத்தின் அடிப்படையில் இருக்கும் மார்க்சீய விளக்கம் என்ற விஷயத்துக்கு வாருங்கள்.

பதில்:          நான் தொடர்ந்து சொல்லிக்கொண்டு வருவதுபோல பன்முக மார்க்சீய விளக்கங்களை முகம். கொடுப்பவனாய் பிரச்சனைகளை அணுகுவதால் முழுசாய் ஜேம்சனுடைய கூற்றையும் அப்படியே எடுக்கவும் விரும்பவில்லை. ஆனால் விளக்குவதற்கு ஒரு உதாரணமாய் ஜேம்சனின் அந்த நூலின் தர்க்கத்தை உதாரணம் காட்டுகிறேன். நான் என் நூலில் ஜேம்சனை எங்கும் உதாரணம் காட்டவில்லை என்று எண்ணம். “கற்பனை செய்யப்பட்ட சமூகங்கள்” என்ற நூலை எழுதிய பெனடிக்ட் ஆண்டர்சன் என்ற சிந்தனையாளரை என் “திராவிடம் தமிழ்த்தேசம்….” நூலின் பல கட்டுரைகளில் உதாரணம் காட்டுகிறேன். அதுபோல் பேரா. ஹோமிபாபாவின் Nation and Narration என்ற நூலையும் உதாரணம் காட்டியுள்ளேன். இப்படி Narration (கதையாடல்) சார்ந்த ஒரு உள்ளோட்டத்தை இணைத்து என் தர்க்கங்களையும் பார்வைகளையும் தமிழ்ச் சந்தர்ப்பத்தில் முன்வைத்ததே அந்த நூல். இது ஒரு கோணம். நான் வெகுவாய் மதிப்பவர்களில் ஒருவரான ஞானி என் இந்த நூலை  இந்த முறையில் எழுதமாட்டார். அவர் பாணி வேறு. இப்படியெல்லாம் சொல்ல எனக்கு விருப்பமில்லை. ஏன் இவற்றைச் சொல்கிறேன் என்றால் நம் தமிழ்ச்சூழலில் ஒரு “கோட்பாட்டு சினிசிசம்” வந்துள்ளது. விவாதங்கள் நடைபெறவில்லை. 80களில் தனிப்பட்ட தாக்குதல்களோடு சேர்ந்தாவது விவாதங்கள் நடந்தனவே. மீண்டும் அடுத்த தலைமுறையினர் மார்க்சீயத்தைக் கற்று விவாதிக்க வேண்டும். டி.வி.க்களில் பி.ஜே.பிகாரர்கள் எல்லாவற்றையும் விவாதிக்கத் தக்கவர்கள் என்று போலி பிம்பத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள். 80களில் தமிழக மார்க்சீயர்கள் எவ்வளவு பெரிய சிந்தனைக் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தினார்கள். அந்த மரபு மீண்டும் வந்தாலே பி.ஜே.பி.யும் ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸும் தமிழகத்தில் ஒன்றுமில்லாமல் போகும். அவர்கள் சர்வதேச அறிவின் பங்குதாரர்களான மார்க்சீயர்கள் முன்பு நிற்கமுடியாது. அதனை 21-ஆம் முதல் பகுதியில் நாம் ஏற்படுத்த வேண்டும். அது ஏற்படுத்தாவிடில் தமிழர்கள் எதற்கும் லாயக்கில்லாதவர்கள் அவர்களை ஈழத்தில் கொல்லலாம் என்றுதான் எல்லோரும் நினைப்பார்கள்.

கேள்வி:       அதாவது உங்கள் இந்த நூல் தமிழ் மார்க்சீயமா? இல்லையா? நேரடியாகப் பதில் சொல்லுங்கள்.

பதில்:          சர்வதேச மார்க்சீய வளர்முகம் ஒன்று உள்ளது. என் நூல் தமிழையும் தமிழ் அறிதலியலையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட சர்வதேச மார்க்சீய நவீன வியாக்கியான மரபைச் சார்ந்தது.

கேள்வி:       அது எப்படி என்று விளக்கமுடியுமா?

பதில்:          வரலாறு என்ற நினைவிலி (History as Unconscious) என்று கூறும் பிரட்ரிக் ஜேம்சன் முக்கியமான சிந்தனையாளர். நான் தமிழ் உணர்வு என்பதை தமிழ் பேசும் மக்களின் வரலாற்றின் அடையாளப் பொருளாய் பார்க்கிறேன். சங்ககாலத்தில் தமிழ் என்று வருகிறது. பக்திகாலத்தில் தமிழ் என்று பேசுகிறார்கள். பாரதிதாசன் மூலம் தமிழன், தமிழ் என்று பேச்சு நடைபெறுது. தமிழ் என்னும் ஒலி ஒரு வரலாறன்றி வேறென்ன? இந்த வரலாறு நினைவிலி வரலாறு. ஹெகலையும் அல்தூஸரையும் படித்து. பிராய்டையும் லக்கானையும் படித்து, ஜேம்சன் ஒரு நினைவிலியின் வரலாற்றை அறியும் முறையியலைக் கண்டுபிடித்தால் நான் தமிழ்க் கதையாடல் சக்தியைத் தரும் தமிழ் நினைவிலி மூலம் தமிழன் வரலாற்றைக் காணமுயல்கிறேன். இப்போது என் நூல் ஒரு அகில உலக மார்க்சீய சிந்தனை முறை மூலம்வந்த நூல் என இங்குள்ள கட்சி மார்க்சீயர்கள் ஒத்துக்கொள்வார்களா? 2009-இல் ஒன்றரை இலட்சம் தமிழர்கள் செத்த பிறகும் தமிழ் ஓர்மையை மையப்படுத்தும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் தமிழகத்தில் தோன்றாததை என் என்று கூறுவது?

கேள்வி:       நீங்கள் பேசும்போது கோட்பாடு அழுகுணித்தனம் தமிழில் உள்ளது என்றீர்கள்.

பதில்:          சோவியத் யூனியன் விழுந்தவுடன் கட்சி மார்க்சீயர்கள் மார்க்சீயம் தவறானது என்று மார்க்சீயர்களின் எதிரிகள் எடுக்கும் நிலைபாட்டை எடுத்தார்கள். முன்னாள் மார்க்சீயர்கள் ‘அக்கடமிக்கு’ப் பார்வையில் சோழர்கள், நாட்டுப்புற வழிபாடுகள், சங்க இலக்கியத்தில் உவமைகள் என்று நூல்கள் வெளியிட்டனர். இவற்றை வெளியிட ஒரு பெரிய பதிப்பகம் உருவானது. இவர்கள் நடத்தும் இதழ்களில் மார்க்சீயத்தினர் உலக அளவில் நடத்தும் எந்த விவாதமும் அறிமுகமாகவில்லை. மார்க்சீயம் இனி பொருத்தமில்லாத சொல் என்று முடிவு எடுத்துவிட்டார்களோ என்னவோ?

கேள்வி:       அதனால் என்னசொல்ல ருகிறீர்கள்?

பதில்:          உலக அளவில் பின்னை முதலாளியம் வளர்ந்ததால் இந்தக் கோட்பாட்டுக்கு எதிரான மனோநிலை வளர்ந்தால் தமிழகத்தில் அனைத்திந்திய மாயைக்குள் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் விழுந்தன. பிரபாகரனை இவர்கள் தமிழர் வரலாற்றின் மகோன்னத தலைவன் என்று அறியவில்லை. இந்தியா பல மொழிப்பிராந்தியங்களின் கூட்டமைப்பு என்று கூறிய வைகோ போன்றவர்களின் கருத்தின் முக்கியத்துவத்தை அறியவில்லை. அதனால் இவர்களே பி.ஜே.பி. வளர்வதற்கான சூழலை உருவாக்கினார்கள். தமிழை  இவர்கள் நேசிக்கவில்லை. மார்க்சீயத்தினை தமிழில் வளர்த்துவதற்கு இந்த என் நூல் பற்றிய விவாதத்தினைத் தொடங்கட்டுமே. அதற்குரிய அறிவுவளம் இவர்களிடம் இருக்கிறதா என்று பார்ப்போம்.

கேள்வி:       ஏன் நம் கம்யூனிஸ்டுகளிடம் படிப்பு இல்லையா?

பதில்:          இல்லை என்று தான் கருதுகிறேன். உதாரணமாகத் தமிழ் இலக்கியத்தில் தமிழ்ப்பூர்வ பூமிக்கான ஏக்கம் இருப்பது தெரிகிறது. என்நூலில் பாரதியிடம் தமிழ்த்தேசச் சிந்தனை உள்ளது (கட்டுரை 8 – பக். 62-62) என்ற கட்டுரையைக் காணலாம். அதுபோல் “திராவிட அரசியல் தேசமும் தமிழ்ப்புனைகதைத் தேசமும்”, “தமிழ்த்தொல்மனமும் பாரதிதாசனும்” போன்ற கட்டுரைகள் நாம் பேசும் சிந்தனையைப் பேசுகின்றன.

கேள்வி:       இவற்றை வளர் மார்க்சீயத்துடன் பொருத்தி எப்படிப் படிப்பது?

பதில்:          என் நூலிலேயே பெனடிக்ட் ஆண்டர்சன் பற்றிய ராஜன் குறையின் விவாதத்துக்கு என் பதில் கட்டுரை உள்ளது. பெனடிக்ட் ஆண்டர்சன் தேச உருவாக்கக் கற்பனைக்கும் நாவல் போன்ற இலக்கிய வடிவத்துக்கும் உள்ள தொடர்பைச் சொல்வது நம்தமிழ் இலக்கிய வரலாறு வலியுறுத்தும் தமிழ்த்தேச உணர்வை நன்கு வெளிப்படுத்துகிறது. அதுபோல் பக்தின் என்ற அந்தக் கால சோவியத் மார்க்சீயர் மார்க்சீயத்துடன் மொழிகளின் தத்துவத்தை இணைத்து எழுதிய நூல் பிரபலமானது. தமிழ்மொழிக்குள் பொதிந்துள்ள 2000 ஆண்டுகளாய் வெளிப்படும் மனிதகுல உணர்வு – தமிழ்த்தேச வடிவாக்கம் – எல்லாம் எதைச் சொல்லுகின்றன? மார்க்சீயம் என்பது மனிதகுல வாழ்வு பற்றி ஆசை, கனவு, எதார்த்தம் பற்றியது தானே. தமிழுக்குள் மார்க்சீயம் இருக்கிறது. அதைக் கண்டுபிடிக்கும் வழிமுறை என் நூல் பற்றிய சர்ச்சையில் வெளிப்படும். மேலும, பக்தின் நாவல் சாம்ராஜ்ய வீழ்ச்சியுடன் எழுகிறது என்பார். ஜார்ஜ் லூக்காச்சும் தனது வரலாற்று நாவல் (அதாவது நவீன நாவல்) பற்றிய சிந்தனையின் அரசமைப்புகளின் கதைத் தொடர்ச்சியுடன் நாவல் இலக்கிய உருவமைப்பு ஏற்படுகிறதென்பார். இதுதான் தமிழர்களின் பண்டை சாம்ராஜ்யக் கனவின் அடிப்படை. ஈழத்தில் தனித் தமிழ்நாடு என்ற கருத்தை எதிர்த்த தமிழ் இடதுசாரி மூர்க்கர்கள் “ஆகா பிரபாகரனின் சாம்ராஜ்யக் கனவைப் பார்” எனக் கேலி பேசினர். தமிழ்த்தேசிய உணர்வாளர்கள் மார்க்சீயம் படிக்க வேண்டும். தமிழகத்தின் புதிய சக்திகள் எழ வேண்டும். அப்போது இன்றை ‘மார்க்சீயர்களால்லாத மார்க்சீயர்கள்’ செயல்பட ஆரம்பிப்பார்கள்.

கேள்வி:       இந்த மாதிரி விவாதம் மார்க்சீய வளர்போக்கில் நடக்குமென்று நம்புகிறீர்களா?

பதில்:          நடக்கும். டெர்ரி ஈ கிள்டன் புத்தகம் மொழிபெயர்க்கப்படும் என்று நினைத்தோமா? எர்னஸ்ட் பிஷர் புத்தகம் மொழிபெயர்க்கப்படும் என்று எதிர்பார்த்தோமா? மார்க்சீயத்தின் சக்தி லேசுப்பட்டதல்ல. தமிழ்மண்ணில் அதன் விதைகள் ஆழமாய் விதைக்கப்பட்டது. எனவே வளர் மார்க்சீயத்தையும் கவனிப்பார்கள் என்றுதான் கருதுகிறேன்.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>