தமிழவனின் ‘வார்சாவில் ஒரு கடவுள்’கன்னட மொழிபெயர்ப்பு.

(பேயோ, கடவுளோ அல்லது இரண்டும் ஒன்றோ!)

பசவராஜ் கல்குடி
கன்னடத்திலிருந்து:கிரீஷ்;கங்கையா;சகாஸ்.
(இக்கட்டுரை ஏப்.2-(2017) ஆம் தேதி கன்னட நாளிதழான ‘பிரஜாவாணி’ ஞாயிறுமலரில் லட்சக்கணகானவர்கள் வாசிக்கும்படி பிரசுரமானது. இதுபோல் ஒரு தமிழ்நாவல் கன்னட வாசகர்களுக்கு இதுவரை அறிமுகம் ஆனதில்லை.ஏற்கனவே இந்து ஆங்கிலப்பதிப்பில் (8-12-16)இந்நாவல் சிறப்புக்கள் எழுதப்பட்டிருந்தன.பசவராஜ் கல்குடி அவர்கள் மிகவும் உயரிய, இந்திய அளவு புகழ்பெற்ற, கன்னட விமரிசகராவார்.பெங்களூர் பல்கலை.யின் முன்னாள் கன்னடப்பேராசிரியர்.கன்னடர்கள் தமிழ் நாவல் ஒன்றை
இதுபோலக் கொண்டாடியுள்ளது கன்னட இலக்கிய உலகத்தில் இந்த நாவலை மிகவும் முக்கியமானதாக்கியுள்ளது.வேறு இரண்டு தமிழ் நாவல்கள் கன்னடத்தில் சமீபத்தில் வந்தும் இந்த நாவலுக்கு கன்னடர்கள் அதிக கௌரவம் அளித்துள்ளது அனைத்திந்திய இலக்கிய உலகத்தின் போக்கு வேறு என்பதைச்சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.கர்நாடக மாநில சாகித்திய அக்காதமியின் சிறந்த மொழிபெயர்ப்பு நாவலுக்கான விருதையும் தமிழவன் நாவல் பெற்றுள்ளது.விரைவில் தமிழில் இந்த நாவலின் அடுத்த பதிப்பு வரவுள்ளது.)
தமிழ்ச் சமூகம் தனது கதாநாயகர்களை உருவாக்கும் விதம் விசித்திரமானது. ‘திராவிடக் கழகம் ’ வர்ணமயமான உலகத்தின் பிரமையோடு கூடிய நாயகர்களைக் கண்டுபிடிக்கக் காரணமாயிருந்தது. அப்படித் தமிழ்த்தன்மை ஒன்றைக் கட்டும் கனவு, வெறும்கனவாகவே எஞ்சியதை நாம் கண்டோம். அபரிமிதமான உருவமுடைய அம்மா, மற்றும் சின்னம்மாக்களின் சிருஷ்டியும் அதுபோல வெள்ளைநிற வேட்டியும் ஆடையும் தரித்திருப்போர் ஆளும் அரசியல்வாதிகளாய் தனிகுனிந்து நின்றதையும் கண்டோம். இத்தகைய சித்திரத்துக்கும் கறுப்புநிறமும் பலசாலியானதுமான தேகத்துடன் கூடி இவர்கள் காட்சி தருவதற்கும் பொருத்தம் இல்லை அல்லவா என நினைக்கும் நேரத்தில் எனக்குப் பயம் தோன்றுவது தமிழ்ப் பண்பாடு தனது சுயத்தை உருவாக்கிக் கொள்ளும் முறை எத்தகையது என்று யோசிக்கையில் தான்.
தமிழவனின் ‘வார்ஸாவில் ஒரு கடவுள்’ நாவலை வாசிக்கும்போது எனக்கு தமிழ்ப்பண்பாடு குறித்த மேலே கூறிய சித்திரங்கள், யோசனைகள், வந்துபோயின. மேலோட்டமாய் அப்படி இல்லை என்றாலும் ஆழத்தில் தமிழவனின் இந்த நாவல் மேலே பார்த்த பிரச்சனையை எதிர்கொள்கிறது என்றுதான் பட்டது. தற்கால யுகத்தில் சமுதாயங்களின் அநாதைத் தன்மையையும் மனிதசக்தியின் மையமின்மையையும் தமிழ் மொழியில் உருவகமாகப் பிடித்த சிறப்பான ‘கதைச்சித்திரம்’ இந்த நாவல். நாடுவிட்டுப் போதல் மற்றும் இருத்தலியல் நிலைகொண்ட வாழ்வின், பதற்றம்(anxiety) போன்றன சாவைப் போலவோ அல்லது கடவுளைப் போலவோ எவ்வளவு தூரம் ஸ்தம்பித்தநிலைகொண்டவை என்பது இந்த நாவலைப் படிக்கையில் நமக்கு அனுபவம் ஆகிறது.
தமிழ்ப்பண்பாடு தன் சுயத்தன்மை பற்றி மிகவும் பெருமைப்படுகையில் அது பெறும் உத்வேகம் எத்தகைய மேலோட்டமான ஒரு ஜல்லிக்கட்டு என்பதை ஆதங்கத்துடனும் துக்கத் துடனும் இந்த நாவல் விளக்குகிறது என்பேன். ஏனெனில் எது சக்தியுள்ள தமிழ்தன்மையோடு ஒப்பிடப்படுகிறதோ அத்தகைய ஜல்லிக்கட்டுச் சடங்கு வெறும் சடங்காகவே எஞ்சிப் போன வரலாற்றைத் தன் அகத்தில் பிரதிபலிக்கிறது இன்றைய தமிழ்ப்பண்பாடு. நிலத்தில் உழும் மாடுகளைத் தோற்கடிப்பது என்பது, தன்னைத்தானே தோற்கடிப்பதுபோல் என அறியாத துக்க கரமான சூழல்.
இன்றைய காலனியவாத பாரதம் என்னும் இந்தப் பிரதேசத்தில் தனது என்பதை விட்டுவிட்டுப் பிழைக்க ஊர்விட்டுப்போகும் சமுதாயங்களில் தமிழ்ச்சமூகம் முன்னணியில் இருக்கிறது. 1931-இல் சிலோன், மலேயா, பர்மாவுக்கு, காலனித்துவக் கூலிகளாய் வன்முறைமிக்கதும், மனிதாபிமானமில்லாமலும் பிறந்தநாடு விட்டு தாண்டி நாடோடிகளாய் போகும் கதை – தமிழ்ச்சமூகத்தின் துக்ககரமான கதை. உலகமகா யுத்தத்தின் சந்தர்ப்பத்தில் பர்மாவிலிருந்து ஓடியவர்களில் தமிழர்கள் அதிகமான எண்ணிக்கையுள்ளவர்கள். சில காலத்துக்கு முன்பு ஸ்ரீமாவோ சாஸ்திரி ஒப்பந்தத்தில் பல இலட்சம் தமிழர்கள் தம் வீடுவாசல்விட்டுத் தமிழ்நாட்டுக்கு ஓடிவந்தது எத்தகைய ஒரு துக்ககரமான கதை. இப்படித் தமிழ்ச்சுயத்துவத்தின் பிரச்சனையைப் பரீட்சித்துப் பார்க்க வைக்கும் உள்பார்வைகளின் தேவை இச்சமூகத்துக்கு இருக்கிறது.
தமிழவனின் நாவலின் கதை இந்தத் துன்பியலின் அடையாளத்தை உருவகமாய் சித்தரிக்க முயன்ற முதல் படைப்பு. இது கர்வம் கொண்டவர்களின் கர்வத்தை உடைக்கும் கதையல்ல. தன் அகத்தைத் தானே அடிமட்டத்திலிருந்து பார்க்கும் கதை சொல்லல். இந்த நாவல் மொழி எதார்த்தமுறையை வேண்டுமென்றே விட்டுவிட்ட மொழி. இவரின் முதல் நாவல் ‘ஏற்கனவே சொல்லப்பட்ட மனிதர்கள்’ தமிழில் முதன்முதலில் எதார்த்தமுறையைச் சிதைத்து எழுதப்பட்டது என்று குறிப்பிடப்பட்டது. ‘வார்ஸாவில் ஒரு கடவுள்’ அதிஎதார்த்தத்தின் மிகை பரிமாணங்களை நாவல் மொழியாகப் பயன்படுத்தியுள்ளது. கற்பனை, அதர்க்கம், இவையெல்லாம் காலதேசப்பரிமாணத்தின் வெளியே ஊஞ்சல்போல ஆடவைக்கப்பட்டு மனமானது ஒவ்வொன்றையும் அனுபவிக்கும் முறையில் பக்குவமுள்ள முறையில் நாவல் உருவாக்கப்படும் கட்டத்தை இந்தப்புதுமையான கதைச்சித்திரத்தில் நான் கண்டேன்.
இந்த நாவலை நான் வேண்டுமென்றே கதைச்சித்திரம் அல்லது சித்திரக் கதை என அழைக்க இஷ்டப்படுகிறேன். ஏனெனில் அதிஎதார்த்தத்தினால் இந்த நாவல் கட்டும் நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் விபரங்கள் கற்பனையான நிலையில் ஒரு வித்தியாசமான படைப்பை உருவாக்குகின்றன.
நவீன காலத்தின் குரூரமான வாழ்வின், சுயஆசைகள் உலகம் எங்கும், சாமான்ய சமுதாயங்களின் மீது ஏற்படுத்திய காயத்தின் அடையாளங்களைக் காலங்களைத் தாண்டி உருவாக்கிய பரிமாணங்களை இந்த நாவல் சித்தரிக்கிறது. அந்தியந்த தனிப்பட்ட வாழ்வின் காதல் sex, படைப்பு, சம்பந்தங்கள் – இவைகளிலிருந்து தொடங்கிச் சமூக வாழ்வு பலவீனமாவதைத் தமிழவன் சித்திரிக்கிறார்.
பர்மாவில் இரண்டாம் உலகயுத்தத்தில் நடக்கும் நிகழ்வு ஒன்றிலிருந்து கதை ஆரம்பிக்கிறது. நாவலின் முக்கிய பாத்திரம் சந்திரன். இவனை இதன் கதைச் சொல்லி எனலாம் அல்லது இவனே சரித்திர நிகழ்வுகளின் பகுதியாய் ஆகிறான்.
தென்னிந்தியாவின் நபர் ஒருவர் இரண்டாம் மகாயுத்த சந்தர்ப்பத்தில் பர்மாவிலிருந்து ஓடி வரும்போது பல பொருள்களைக் கொண்டுவருகிறார். நாய்க்குட்டி எனக் கருதி 3 வயசு அநாதையான பர்மிய பெண் குழந்தையைக் கொண்டு வந்து காப்பாற்றி, தன் உறவினனுக்குத் திருமணம் செய்விக்கின்றார். அவர்களின் திருமணத்தின் பலன் சந்திரன். தன் தாயைப்போல நெருப்பு பற்றுவதை, அது நடப்பதற்கு முன்பே தன்னுள் காணக்கூடியவன் சந்திரன். கணினி நிபுணரான சந்திரன் போலந்தின் வார்ஸாவுக்கு வந்து அங்குச் சந்திக்கும் ஒருத்தி மலினோவ்ஸ்கா. இன்னொரு பெண்மணி லிடியா. அவள் அண்ணன் லியோன். லிடியாவின் சிறு வயதுக் காதலனும் உள்ளான். சந்திரனை விமானநிலையத்தில் சந்திக்கும் சிவநேசம் –மற்றும் இவர்கள் எல்லோரின் உள்ளே அடங்கியிருக்கும் கதைகள் சந்திரனுடைய பிம்பங்களே.அவை தர்க்கரீதியாகவும் சகஜமாகவும் அமைகின்றன. தற்சமய வாழ்வில் இருந்து பிய்த்துக் கொள்ளும்படி எல்லோரின் பழைய மற்றும் futureless present உருப்பெறுகிறது. இக்கதைகள் ஒன்றினுள் ஒன்று கலந்துகொள்ளும் நாவலின் கதையுத்தி மர்மமாக உருவம் பெறுகிறது. நாஜிகளின் தாக்குதலுக்கு உட்பட்ட போலந்துபோலவே, காலனியத்துக்கு உட்பட்டதுதான் பாரதநாடும். இவ்விரண்டு சமுதாயங்கள் அனுபவித்த கஷ்டங்கள் ஒன்றேதான். மக்கள் பெறும் உன்னதத்தின் பெயரில் நடந்த நாஜிகளின் அட்டூழியங்களை அனுபவித்த போலந்து, பலரீதியான மக்களின் இனக்கலப்புக்குள் பிறந்த சந்திரனை ஆன்மீகமாக அறிந்திருக்கிறது என்பதுபோல் நாவலின் கதைச்சொல்லல் உள்ளது. ஆனால், இந்த இரண்டு வகை வாழ்வுகளின் துக்கங்கள் ஒன்றேதான்.
காமம் வாழ்வின் இச்சையையும் பிறப்பையும், அதுபோல் படைப்பூக்கத்தை உருவாக்கி வாழ்வுக்குப் பிரயோசனம் தருவதாய் இருக்கவேண்டும். ஆனால் இந்த உறவு கள் சாவையையே மீண்டும் கொண்டுவருவது நாவலில் ‘சமுதாயங்களின் ஜீவ அழிவுக்கான’ உருவகம் (metaphor) போல மீண்டும் மீண்டும் காட்சி தருகிறது. லிடியாவின் தன் காதலனுடன் சேரும் சூழலை இப்படிக் கூறுகிறாள்: “என் இரண்டு முலைக்காம்புகளை அவன் பிசைந்தபோது நான் என்கிற என்னுடையது என்னை விட்டுப் போகிறது என்பதை நான் அறிந்தேன். அவனுடைய தலையை என் இரண்டு கைகளினால் இழுத்துப் பலமாகத் தூரத்தில் தள்ளினேன். அப்போது ஏதோ ஒன்றை மீண்டும் யோசித்தபடி என் இளம் மார்பகங்களை மூடியபடி மீண்டும் அழுதேன். அதே சமயத்தில் ஆச்சரியமான சம்பவம் ஒன்று நடந்ததுபோல எனக்குள் தோன்றியது. அவன் என் ஸ்கர்ட்டின் உள்தொடையில் கைவைத்த இடத்தில் ஒரு நிழல் விழுந்தது போல் காணப்பட்டது”.
ஆண் மற்றும் பெண்களின் பாலியலானது தோல்வியில் மட்டுமல்லாமல் சாவிலும் இறுதியாவது எல்லாப் பாத்திரங்களின் உறவின் கதையும் ஆகிறது.
பழைமையின் பரிமாணம் தான் இன்றைய காலம் என நம்புகிற ‘வார்ஸாவில் ஒரு கடவுள்’ நாவலின் கதையாடல் ‘நவீனம்’ என்கிற பேய் வந்து ஆட்டம் போட்டு வியாக்கியானம் எழுதியதுபோல உள்ளது. நாவலில் வார்சா நகரம் குறித்த வர்ணனை வருகிறது. லிடியா கதைசொல்லும் சந்திரனிடம் வார்ஸாவில் ஓரிடத்தில் சந்திக்கக் கூறுகிறாள். அவளைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டவனுக்கு லிடியா பற்றி இப்படித் தோன்றுகிறது:
“வெள்ளை மற்றும் பிரவுன் லெதர்பையுடன் காத்திருக்கும் லிடியா ஒரு எதார்த்தமான பெண்ணாக இருப்பதைவிட வாஸ்தவமான பெண் மறைந்துவிட்டால் அந்த எதார்த்தத்தின் பிரதிபிம்பம் தன் ஜீவிதத்தை முன்னே நீட்சிப்படுத்தினால் எப்படியிருக்குமோ, அந்த வடிவத்தில் இருக்கிறார் என யோசித்தேன்”.
பிரமைக்காளான மற்றும் வாஸ்தவ உலகங்களின் வேறுபாடே முற்றாய் மறைந்துபோன சூழல் தான் நாவல் முழுவதும் வியாபகமாகும் இன்னொரு உருவகம்(metaphor)ஆகும். இங்குப் பழைமை சுற்றிச்சுழன்று பேசுகிறதோ, தற்காலம் பழைமையாக இருக்கிறதோ எனக்கூறமுடியவில்லை.
சாவின் வர்ணங்களான நீலம், கருப்பு, சாம்பல், வெள்ளைநிறம் நாவலின் கதைஉடலில் மீண்டும் மீண்டும் பின்னணியில் வருகிறதைக் காணலாம். கால் விரலில் லாத அமலா வருகிறாள். கையின் சில விரல்களை இழந்த சிவநேசம் – எஞ்சிய விரலின் நடுவில் நீலநிறப் பேனா பிடித்தபடி, நிறத்தைச் சந்திரனின் உடலுள் போகும்படி செய்யவல்லவன். வார்ஸாவின் காலத்தை மீறிய கடவுளைப்போல இருக்கிறான் சிவநேசம். இறந்தானோ, இருக்கிறானோ என்னும் மாயம்காட்டி வாசகனுக்குக் குழப்பமாகிற ரீதியில் சிவநேசம் காட்சி தருகிறான். இவன் பேயா அல்லது கடவுளா? அல்லது இரண்டும் ஒன்றேயா? கர்னாடகத்தின் மேற்குக்கடற்கரைகளில் எல்லாப் பேய்களும் தெய்வமே ஆக இருப்பதுபோல மக்களால் வணங்கப்படுவதுண்டு. மனிதர்களைக் கள்ளத்தனமாய் கடத்தும்போது வாழ்கிறானா, சாகிறானா இவன் எனக்கருதுமாறு கும்மாம்குத்து சிவநேசமாக மறுபிறப்புப் பெறுகிறான். சிவநேசம் என்கிற பேய் கடவுளாகையில் சாவின் கையைப்பிடித்து எதிகாலஜோஸ்யத்தைக் கூறுகிறான்.
தமிழவன் நாவல் திக்பிரமை உருவாக்குகிறது. அந்தளவு இருப்பின் ஆதங்கத்தை வாசகன் முன்பு கொண்டுவருகிறது.கோபாலகிருஷ்ண அடிகாவின் கவிதைவரிபோல ‘நொண்டியின் முதுகில் குருடன் அமர்ந்திருக்கிறான்’. பாதையில் அவர்கள் எப்படி நடக்கப் போகிறார்கள் எனப் பார்க்க வேண்டும்; இந்தக் கவிதையில் வரும் உருவகத்தின் மூலம் வெளிப்படும் பொருளை மீறிய ஸ்தம்பித்தல் தொனி இந்த நாவலில் உள்ளது. யூரோப்பின் நவீன எந்திர நாகரிகத்தின் சூழலில் உருவாகும் தீவிர இருப்பின் சிக்கலின் கதையை ஒரு தடவை நினைவுபடுத்தி, அதன் மூலம் வெளிப்படும், நடுங்கும் படியான மனிதர்களின் ஆசையற்ற வாழ்வினுடைய பயம் இந்தக் கதையில் உள்ளது. அனேகர் இந்த நாவலை போஸ்ட்மாடர்ன் என்று அழைத்துள்ளார்களாம். அத்தகைய இக்கட்டான விமர்சனத்தின் ‘ஜார்கன்களை’ விட்டுவிட்டு நாவலை ஒரு கலாச்சார கதையாடலின் தத்துவ உருவகமாக வாசித்தால் நவீனகாலத்தின் எல்லாவித சத்துவமும் கண்ணில் விழும்.
இந்த நாவலை எழுத்தெழுத்தாய் நுட்பமாய் படித்து, படைப்புரீதியாய் மொழிபெயர்த்துள்ளார் ஜெயலலிதா. தமிழவனின் வாக்கியங்களை வாசிப்பது எளிதல்ல. அது கதையோட்டத்தில் ஓடிவந்து விழும் வாக்கியங்களல்ல. கதையின் அர்த்தம் புரிய வேணுமென்றால் நாவலின் மொழியைப் பொருளுக்குள் கொண்டுவரும் திறமை வேண்டும். அத்தகைய படைப்புச் செயலாய் உருமாற்றி மொழிபெயர்ப்பினை நிறைவேற்றியுள்ளார் ஜெயல்லிதா. சமீபத்தில் – எல்லாம் எந்திரத்தனமான மொழியில் மொழிபெயர்ப்பு நடக்கையில், ஜெயலலிதா கன்னட வாக்கிய அமைப்பின் ஒழுங்குக்கேற்ப பொருளைஉருவாக்கித் தந்துள்ளார். தமிழிலிருந்து கன்னடத்திற்கு மிகச் சிறப்பாகக் கொண்டுவந்திருக்கிறார்.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>